ایستگاه های انتقال زباله

نام ایستگاه انتقال فشار چاله روش مورد استفاده را مشخص می کند. این تأسیسات با یک کف سربالایی مرتفع طراحی شده است، معمولاً حدود 15 اینچ بالاتر از کف گودال که تریلر انتقال در آن قرار دارد. بالای تریلر انتقال یک سوراخ باز در کف تقریباً 45 اینچ طول x 7' عرض وجود دارد. به طور معمول، طرح‌های فشار چاله از یک گودال درایو به جای یک گودال پشتی استفاده می‌کنند. کامیون‌های حمل و نقل و مشتریان زباله‌ها را وارد می‌کنند و مستقیماً روی کف اتاق می‌گذارند. این تأسیسات معمولاً از یک اپراتور لودر و همچنین یک بیل مکانیکی کوچک یا بوم بند انگشتی در داخل ردپا استفاده می کند. اپراتور لودر زباله ها را از شمع به سوراخ باز و مستقیماً به داخل تریلر هل می دهد. بوم بند پس از آن زباله ها را در پشت تریلر فشرده می کند تا اطمینان حاصل شود که آنها به حداکثر وزن محور برخورد می کنند. زمان بارگذاری معمولی برای این روش برای اپراتورهای آموزش دیده می‌تواند بین چهار تا هشت دقیقه باشد.

سرج پیت تاسیساتی است که در آن ناحیه نوک از کف انبار بالاتر می رود و سپس چاله ها به صورت چاله فشاری، بالابر و بار یا متراکم کننده هستند. چاله سرج برای ذخیره سازی و فشرده سازی مواد قبل از بارگیری تریلرها برای دفن زباله استفاده می شود. این تسهیلات معمولاً برای توان عملیاتی بسیار بالا استفاده می‌شود که در فواصل کوتاه به وجود می‌آید، بنابراین نیاز به ذخیره‌سازی اضافی دارد. همچنین برای مناطقی که تریلرها حداکثر وزن را ندارند و اپراتور می تواند مواد را فشرده و خرد کند خوب است و بنابراین مواد بیشتری در تریلرها وجود دارد. همانطور که گفته شد، روش های مختلفی برای بیرون کشیدن مواد وجود دارد (بالابر و بارگذاری، چاله فشار، متراکم کننده ها و غیره). چاله افزایش می تواند برای سایت هایی که قوطی های ریلی را بارگیری می کنند نیز ارزشمند باشد. جدایی از کف نوک تا کف چاله موج می تواند بسیار متفاوت باشد، اما معمولاً 8 تا 20 دقیقه است. این طرح می تواند از یک گودال پشتیبان یا یک گودال درایو استفاده کند که بر اساس چیدمان سایت، درجه بندی سایت و الزامات توان عملیاتی هدایت می شود. این روش بسته به اهداف عملیاتی تاسیسات نیازمند چندین قطعه تجهیزات است. برای طراحی باید اهداف سایت با جزئیات تعریف شود.

یک ایستگاه انتقال مستقیم از نظر طراحی شبیه به یک گودال فشاری است، اما تفاوت اصلی این است که کامیون‌های باربری مستقیماً به تریلر منتظر در منطقه گود می‌پیوندند. منطقه انحراف معمولاً بالا رفته و تریلر به درجه موجود نزدیک است. فاصله بین کف نوک و کف "گودال" باید 13 تا 15 دقیقه در عمق باشد. این طرح می تواند از یک گودال پشتیبان یا یک گودال درایو استفاده کند که بر اساس چیدمان سایت، درجه بندی سایت و الزامات توان عملیاتی هدایت می شود. مواد ورودی مستقیماً در یک تریلر منتظر قرار می گیرند، که ممکن است توسط یک قطعه دیگر فشرده شود یا نباشد. به طور معمول، یک مدیر سایت تریلرها را جابجا می کند تا مطمئن شود که همیشه فضایی برای مطالب ورودی وجود دارد. یک دستگاه نوک مستقیم معمولاً حجم کم را انجام می دهد. یک استفاده خوب از این روش برای بارگذاری مجدد مواد بازیافتی است تا قبل از اینکه آنها را برای پردازش به مرکز بازیافت برسانند خرد نشوند. محل این نوع تاسیسات در مناطقی است که فقط ایستگاه های انتقال هوای آزاد مجاز است. از آنجایی که مواد را نمی توان انباشته کرد، باید مستقیماً داخل تریلر ریخته شود. این روش تنها به یک کارمند نیاز دارد تا به صورت روزانه، بسته به توان و تعداد ایستگاه های بارگیری، تاسیسات را راه اندازی کند.